Spoorzoeken

Spoor zoeken.

In onze vakantie naar Frankrijk hebben we veel gewandeld. Ik ontdekte dat ik het erg leuk vond om met de kaart een route uit te stippelen en al wandelend het pad te zoeken. Ik vertelde dit aan mijn man en zijn verrassende reactie was dat hij vond dat ik dit ook deed met de Bijbel.

Dit gaf mij stof tot nadenken, want mijn man heeft gelijk. Voor een goed verloop van de wandeling moet je de kaart nauwkeurig lezen en opletten op kleine details. Maar het overkomt ons ook regelmatig dat we verkeerd lopen en dat we op een gegeven moment door hebben dat de aanwijzingen ontbreken of niet kloppen. Er zit dan niets anders op om terug te gaan en te zoeken naar het punt waar we het spoor weer op kunnen pakken. Want er is niets zo onbevredigend als dat je de route moet onderbreken, of dat je de mooiste stukjes gemist hebt.

Met het lezen van Gods Woord werkt het ook zo. Het is nodig om de Bijbel te bestuderen en ook te letten op de details en verschillen. En de ervaring in christelijk Nederland leert ons dat er heel veel routes zijn. Maar de vraag is of ze op het juiste eindpunt aan komen en of we alle zegeningen ontdekken.

Vorige keer beschreef ik met welk aanknopingspunt (Mattheus 15:8) mijn zoektocht begon. Er zijn meer aanwijzingen geweest tijdens mijn Bijbelse wandeling. Zo was het voor mij zeker dat God een plan had met Israël. Romeinen 11 was een duidelijke richtingaanwijzer:

Rom.11: 26, 27 26 En zo zal heel Israël zalig worden, zoals geschreven staat: De Verlosser zal uit Sion komen en zal de goddeloosheden afwenden van Jakob.

27 En dit is het verbond van Mij met hen, wanneer Ik hun zonden zal wegnemen.

Ook ben ik nooit vergeten hoe blij en rustig ik werd van een Bijbelstudie over de Colossenzen brief. Toen daarna een gedeelte uit de Korinthe brief werd aangehaald ervoer ik onzekerheid en ontstonden er allerlei vragen in mijn brein waar ik geen raad mee wist. Maar door de uitleg van het verschil tussen de brief aan de Colossenzen en de Korinthiërs, werd de weg door Gods Woord een heel stuk duidelijker werd.

Als ik terug kijk op die zoektocht verwonder ik mij over het spoor wat ik mocht vinden en volgen. De volgende teksten laten zien dat het mogelijk is het Bijbelse spoor tot een goed einde te brengen.

Efeze 5: 10, 15, 17 10 en beproef wat de Heer welbehaaglijk is. 15 Let er dan op dat u nauwgezet wandelt, niet als dwazen, maar als wijzen, 17 Wees daarom niet onverstandig, maar begrijp wat de wil van de Heere is.

Colossenzen 1:9, 10 9 Daarom houden ook wij niet op, vanaf de dag dat wij het gehoord hebben, voor u te bidden en te smeken dat u vervuld mag worden met de kennis van Zijn wil, in alle wijsheid en geestelijk inzicht, 10 zodat u wandelt op een wijze de Heere waardig, Hem in alles behaagd, in elk goed werk vrucht draagt en groeit in de kennis van God,

                         

Ik ben ook gaan speuren, in Gods woord, naar wie de Bruid is van het Lam. Maar dat viel me niet gemakkelijk. Eerst heb ik op internet gekeken wat er zoal over geschreven werd. De ene helft van de uitleggers zegt dat de Gemeente de bruid is en de andere helft zegt dat Israël de bruid is. Ik vond sommige uitleggingen moeilijk en heel uitgebreid zodat ik soms niet eens meer wist waar het over ging. Dus is mijn uitdaging om een schematische, duidelijke en korte uitleg te geven over wie de bruid is. En ik mag ook de bedoeling van de Bijbel niet uit het oog verliezen. 

De studie staat hier.

God spreekt door Zijn Woord

De Stem van God.

Gen. 12: 1, 4  1 De HEERE nu had tot Abram gezegd: Ga gij uit uw land, en uit uw maagschap, en uit uws vaders huis, naar het land, dat Ik u wijzen zal. 4 En Abram toog heen, gelijk de HEERE tot hem gesproken had;

Toen Abraham voor het eerst Gods oproep hoorde diende hij andere goden, zo lees ik in Jozua 24: 2. Toch reageerde Abraham op de Stem van God en deed wat God vroeg. Wist Abraham welke God hem riep om zijn land te verlaten en te gaan naar het land wat God hem zou wijzen? Hoe dan ook, Abraham heeft gehoor gegeven aan die oproep en dat heeft zijn leven drastisch veranderd. Abraham zou rijk gezegend worden door God.

Hoe heb ik Gods Stem verstaan? Voor dat ik geloofde leefde ik mijn eigen leven. Toch vroeg ik mij af of er niet meer was in dit leven en ging ik de Bijbel lezen. Ik begreep niet wat ik las. Behalve één tekst: Mattheus 15: 8 ‘Dit volk nadert tot Mij met hun mond en eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich ver bij Mij vandaan.’

Deze tekst herkende ik en ik wist dat mijn hart ook ver van God vandaan was. Achteraf zie ik dit als een roepstem van God. Die tekst bleef hangen in mijn gedachten en heeft mij naar de omgang met God doen zoeken. Het heeft mijn leven blijvend veranderd en mij rijk gezegend.

Bij het googlen “hoe verstaan we Gods Stem” merkte ik dat mensen het lastig vinden om Gods Stem te verstaan. Men haalt allerlei voorbeelden uit de Bijbel aan, ook uit het Oude Testament. Mensen zoeken vaak antwoorden op praktische vragen, bv: moet ik verhuizen of welke baan moet ik nemen. Persoonlijk geloof ik dat God ons een eigen verantwoordelijk- heid heeft gegeven wat deze praktische vragen betreft. Voor geloofsvragen ligt dit anders en daarbij komt dus de verwarring voor.

Abraham leefde in een tijd dat God tot de mensen sprak. Soms rechtstreeks of door profeten. Wij leven in een tijd dat God tot ons spreekt door het Woord en speciaal door de latere brieven van Paulus. Dit zijn de brieven: Efeze, Filippenzen, Colossenzen, 1 en 2 Timotheüs, Titus en Filemon. Als we dit voor ogen houden kunnen we al een aantal “stemmen” negeren. Toch kan het een zoektocht zijn om Gods stem te horen in en over de genade periode waarin we nu leven. Eén ding is zeker, onze zegeningen zijn hemels.

Ef.1: 3 Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus.

Col. 3: 1 Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zo zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, zittende aan de rechter hand Gods.

Mohamed Al Kaddour

In het blad: “De nieuwe KOERS” no3 heb ik een artikel gelezen over Mohamed Al Kaddour.

Deze Syrische Islamistische arts is tot geloof gekomen door een visioen, nadat hij heftig is gemarteld en in een cel van één bij één meter. Zijn levensgeschiedenis maakt diepe indruk op mij en ik wil dit met jullie delen. Ik citeer:

Licht

Maar diezelfde nacht heeft Mohamed een bijzondere ervaring. "In mijn cel heb ik het uitgeschreeuwd van de pijn. Mijn lijf barstte uit elkaar. Op een gegeven moment heb ik de profeet Jezus aangeroepen. Ik had ooit weleens het verhaal gehoord dat hij was gekruisigd. Daar moest ik aan denken die nacht. Hoe heeft hij dat volgehouden? Die vraag hield me bezig. In mijn wanhoop heb ik het uitgeschreeuwd naar hem. Zoiets als: ik weet niet hoe u het volgehouden hebt aan het kruis, maar mij lukt het niet." Op dat moment begint er in de hoek van zijn cel een klein lichtpuntje op te gloeien dat steeds groter wordt. Mohamed maakt met zijn hand een klein bolletje en beweegt zijn handen steeds verder uit elkaar. "Het licht was zoals het schijnsel van de maan, het werd steeds groter en opeens stapte er een helder verlichte persoon mijn cel binnen. In het lichtschijnsel zag ik opeens mezelf liggen op de grond, ik zag dat ik nog onder het bloed zat van het laatste verhoor. De persoon straalde een en al vriendelijk licht uit. Op de een of andere manier drong het diep tot me door dat dit Jezus zelf was. Ik kan niet uitleggen hoe. Ik wist het gewoon. Langzaam boog hij zich voorover en raakte met zijn hand mijn kapotte oog aan. Hij vroeg me vervolgens om op te staan, maar mijn hele lijf deed pijn. Het lukte me niet. Toen strekte hij zijn arm naar mij uit en trok me overeind zodat ik op mijn voeten stond. 'Leven mijn kinderen nog?' vroeg ik. 'De beul had gezegd dat ze die ook zouden pakken.'"

Dan wordt Mohamed aan de hand mee genomen en krijgt een visioen. "Ik keek naar binnen in mijn eigen huis, en ik begroette mijn dochter van vijf. Ze omhelsde me, het volgende moment zat ze heel ontspannen televisie te kijken. Met de benen dwars over de stoelleuning." Mohamed doet het voor. Als hij maanden later na zijn vrijlating thuiskomt, zal hij haar tot zijn grote verbijstering in precies dezelfde houding aantreffen voor de televisie, met haar benen dwars over de stoelleuning. Op dat moment in de cel ervaart hij dit beeld als een enorme opluchting. Direct daarna wordt hij vanuit zijn kleine gevangeniscel meegevoerd naar een weids landschap, een vergezicht dat rust en vrede uitstraalt. Dan verdwijnt het licht, en wordt het weer donker in zijn cel. Maar iets van de vrede die hij heeft ervaren blijft. Mohamed vertelt dat hij vanaf die bijzondere nachtelijke ontmoeting niet langer fysiek wordt gemarteld. Hij is ervan overtuigd dat dit te maken heeft met de persoonlijke tussenkomst van Jezus zelf. "Dankzij Hem heb ik deze hel overleefd, daar ben ik zeker van."

Het hele verhaal kun je hier lezen.

Dit getuigenis las ik terwijl in deze wereld de ene na de andere ellende op de TV te zien is. Dat is de realiteit op dit moment. Deprimerend. En om maar niet te spreken van het enorme verdriet en de wanhoop van de mensen die het betreft. Toen las ik dit artikel. Ik werd er door bemoedigd. Ik heb het artikel verschillende keren gelezen. God kwam deze man nabij in zijn pijn. En Mohamed leerde zijn Heiland en Verlosser kennen op een wonderlijke manier.

Ik las ook op dat moment een artikel op het CIP: 

In de discussie, na dit artikel, las ik dat mensen gingen twijfelen aan de almacht van God. Ik begrijp dat wel. Toch vind ik ook dat deprimerend en verdrietig. En ik hoop dat, als je leest hoe de arts Mohamed Christus ontmoette en erdoor gered werd, dit ook voor jou een lichtpunt is in deze sombere wereld. 

Ik heb mijn visie over visioenen enigszins bij moeten stellen.

In de studie: “Doop met heilige geest’’ geef ik aan dat visioenen en profetieën te maken hebben met het volk Israël en in relatie met dit volk plaats vinden. Dit geloof ik nog steeds, maar om het getuigenis van Mohamed kan ik niet heen. 

Groeien in de gezonde leer.

Groeien in de gezonde leer.

Regelmatig krijg ik de vraag of de christengroep, waar ik heen ga, ook groeit. Blijkbaar is dit belangrijk. Op een site van een pinkstergemeente in Arnhem las ik dat er in 1958 naar schatting 12 miljoen pinkstergelovigen in de wereld waren. En in 1996 waren dat er 460 miljoen. Op de site stond verder dat er is een opmerkelijke groei aan de gang is en dat de Pinksterbeweging de snelst groeiende denominatie binnen het christendom is.

Deze 460 miljoen (en het zullen er nu in 2014 nog wel meer zijn) zijn alleen maar de “pinkster” christenen. Er zijn ook nog heel veel “gewone” christenen. Volgens het boekje “Vervolgd om Jezus’ wil” zijn er totaal 1,5 á 2 miljard christenen, pinksterchristenen inbegrepen, op deze wereld.

Ik moet bekennen dat onze christengroep niet erg hard groeit in aantal. Nu is groei betrekkelijk, want het schijnt dat pinkstergemeentes groeien omdat er mensen uit kerken over stappen naar deze groepen. En de kerken lopen dientengevolge leeg.

Ik vind die groei vraag lastig. Om te zeggen dat onze gemeente niet groeit  voelt als falen. Doen we iets niet goed? Waarom groeien we eigenlijk niet? Kan ik persoonlijk iets doen zodat mensen warm voor Jezus Christus?

Paulus had ook last van een slecht groeiende gemeente. Sterker nog, Paulus zegt in 2 Timotheüs 4:16 dat allen hem hebben verlaten.  Misschien moet ik niet te veel letten op uiterlijke groei.

Op dit moment is het mijn verlangen dat wij als christenen het Woord recht gaan snijden.

 2 Tim. 2:15 Beijver u om uzelf welbeproefd voor God te stellen, als een arbeider die zich niet hoeft te schamen en die het Woord van de waarheid recht snijdt.

Wat is dat, het Woord recht snijden? En hoe weet ik dat ik het Woord recht snijd? Dat weet ik niet zeker, maar op dit moment geloof ik in dat wat ik schrijf.

Ik ben bezig om een studie te maken over de bruid. Welke groep gelovigen wordt, is de bruid. Is het Israël of de Gemeente uit Jood en heiden? Als ik internet raadpleeg met zijn diverse sites en verklaringen lijkt het wel een welles / nietes spel.

Hoe kan het toch dat dit zo is? Zijn de teksten niet duidelijk genoeg? Soms lijkt het op een speurtocht om duidelijkheid te krijgen. Die speurtocht ga ik aan wat “de bruid” betreft.

Verder mag ik mij inzetten om te zoeken naar de gezonde betrouwbare woorden.

2Tim. 1:13  Houd u aan het voorbeeld van de gezonde woorden, die u van mij gehoord hebt, in geloof en liefde, die in Christus Jezus zijn.

Tit. 1:9  iemand die zich houdt aan het betrouwbare woord, dat overeenkomstig de leer is, zodat hij bij machte is anderen te bemoedigen door het gezonde onderwijs en ook de tegensprekers te weerleggen.

Tit. 2:1  Maar u, spreek wat bij de gezonde leer past.

Wat zijn die gezonde woorden en wat is die betrouwbare leer?

Ik ben een voorstander van tekst met tekst te vergelijken. Iemand heeft ooit eens tegen mij gezegd dat de Bijbel zichzelf verklaard.

Maar er staat ook in de Bijbel dat er zware tijden zullen aanbreken.

2Tim.3:1 En weet dit dat in de laatste dagen zware tijden zullen aanbreken.

2Tim. 4:3  Want er zal een tijd komen dat zij de gezonde leer niet zullen verdragen, maar dat zij zullen zoeken wat het gehoor streelt, en voor zichzelf leraars zullen verzamelen overeenkomstig hun eigen begeerten.

Mogelijk leven wij in deze laatste dagen. En daar komt nog bij dat satan de overste van deze wereld is, Ef.2: 2.  De pinkstergroei lijkt in tegenspraak met bovenstaande teksten.

Hoe het ook zij, ik mag alles in de handen van God leggen.

Mijn hoop is gericht op de komst van Christus als Koning. Hij zal orde op zaken stellen. En ik houd me vast aan 1 Tim. 2: 4 waar staat dat God wil dat alle mensen zalig worden en tot kennis der waarheid komen. Daar heeft God alles aangedaan en dat mag ik doorgeven.

Verzegeld met heilige geest

Op het CIP las ik o.a. :

In tongentaal spreken is mooi, maar ook niet alles. Dat schrijft George O. Wood, een bekend leider van de pinksterbeweging in de VS in Opwekking Magazine. "Als we bij tongentaal stoppen, draagt de pinksterervaring geen blijvende vruchten. Het blijvende bewijs van de doop in de Heilige Geest is de vervulling van Handelingen 1:8. Evangelisatie en zending is het blijvende bewijs van de werking van de Geest. Als dit bewijs ontbreekt en de gemeente vruchteloos is, dan zitten we diep in de problemen." 

In dit stuk wordt tongentaal niet aangeprezen als het bewijs van de doop met heilige geest. Gelukkig.

Maar hier wordt gezegd dat als wij vervuld zijn met heilige geest wij door de kracht van de geest gaan getuigen van Christus. Dat kan ik beamen. Maar wat er aan toegevoegd wordt is dat als wij niet getuigen het bewijs van de werking van de geest weg is en we diep in de problemen zitten. Wat die problemen zijn wordt niet uitgelegd. Bedoelt George O. Wood dat we dan geen kracht hebben en geen bewijs van de doop met geest hebben? Mocht hij dit bedoelen dan ben ik het er niet mee eens op gaat op grond van:

Efeze 1: 13 , 14  13 In Hem bent ook u, nadat u het Woord van de waarheid, namelijk het Evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt; in Hem bent u ook, toen u tot geloof kwam,  verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, 14 Die het onderpand is van onze erfenis, tot  de verlossing die ons ten deel viel, tot lof van Zijn heerlijkheid.

Wij zijn verzegeld met heilige geest en dit is niet afhankelijk van wat we wel of niet doen.

We kunnen de heilige geest wel bedroeven, maar de kracht van de geest verlaat ons niet. Het zegel wordt niet verbroken.

Maar er is nog een punt in deze redenering die naar mijn idee niet klopt. En dat is de zendingsopdracht in Handelingen 1: 8. Deze opdracht heeft te maken met het nabij gekomen Koninkrijk van God. De discipelen kregen de speciale opdracht om het evangelie van het Koninkrijk te brengen. En daartoe werden ze uitgerust. Bovendien hadden ze 40 dagen onderwijs gehad over de dingen aangaande het Koninkrijk van God lees ik in Handelingen 1: 3. Met deze taak zijn ze begonnen in Handelingen 2. Maar door ongeloof van het Joodse volk kon het Koninkrijk niet opgericht worden. In de toekomst zal opnieuw de boodschap van het komende Koninkrijk klinken. Dan zal dit evangelie gebracht worden door het hele volk Israël, wanneer zij als koningen en priesters er opnieuw op uit trekken om de grote daden van God te verkondigen, zo lees ik in 1 Petrus 2: 9, 10. Wil je meer weten over het pinkstergebeuren lees dan de studie “De doop met heilige geest” op dit blog.

Hebben wij dan geen zendingsopdracht? Wij mogen zeker het evangelie brengen maar wij hebben niet die bijzondere opdracht gekregen zoals de discipelen en het volk Israël.  Wij brengen niet het evangelie van het komende koninkrijk. Wij mogen de boodschap brengen zoals het in Efeze 1: 3-14 staat. Door geloof worden mensen in deze tijd toegevoegd aan het lichaam van Christus, zoals het in Efeze 3: 6 staat. Wij mogen de blijde boodschap brengen zoals het in Johannes 3: 16 – 21 staat.

Lees ook het bericht wat ik hiervoor heb geschreven.

En dan ga ik nu drie weken met vakantie. Kamperen in Frankrijk. De laptop gaat niet mee.

Welk evangelie brengen wij?

Welk evangelie brengen wij in deze huidige tijd?

Er wordt in de Bijbel over verschillende evangeliën geschreven.

Ik vind in Mattheüs 4:23, Markus 1:14  Lukas 8:1  en Handelingen 8:12  het evangelie van het Koninkrijk van God.

Handelingen 20:24 spreekt van het evangelie der genade Gods.

1Thessalonicenzen 2:8, 9: noemt het evangelie van God.

Romeinen 1:9 heeft het over het evangelie van Zijn Zoon.

In 2 Corinthe 4:4 lees ik van het evangelie der heerlijkheid van Christus

In Efeze 1:13 staat: In Welken ook gij zijt, nadat gij het woord der waarheid, namelijk het evangelie uwer zaligheid gehoord hebt;

Efeze 6:15  En de voeten geschoeid hebbende met bereidheid van het evangelie des vredes;

Welke boodschap brengen wij in deze wereld.

Op het CIP waren de afgelopen periode 2 stukjes en de daarbij behorende discussies te lezen. Vaak vindt men dat als het evangelie gepredikt wordt er tegelijker tijd gewaarschuwd moet worden voor “de hel”. Zie hier en hier.

In mijn bericht “Tussen Pasen en Pinksteren” heb ik geschreven over de zendingsopdracht van de discipelen. Deze opdracht staat beschreven in Mattheüs, Markus, Lukas en Handelingen. Hierboven zie ik dat het in die Evangeliën gaat om het nabij gekomen Koninkrijk van God en dat dus het evangelie van het Koninkrijk wordt gepredikt. Inherent aan deze boodschap is de waarschuwing van de gehenna. De brieven die tijdens Handelingen zijn geschreven gaan over hetzelfde onderwerp. Dit kun je vinden in deel 1 van mijn studie: “De toekomst van de mens”.

Na Handelingen wordt er een ander evangelie gepredikt. Het gaat dan om het behoud van Joden en heidenen die samen één lichaam vormen, het Lichaam van Christus. Het gaat om de brieven van Paulus die hij schreef in zijn gevangenschap in Rome. Hierover gaat deel 5 van mijn studie: “De toekomst van de mens”. In deze brieven wordt de boodschap van vrede gebracht en van verlossing die wij reeds hebben ontvangen, zo lees ik in Efeze 1: 3-8. Deze boodschap mogen wij aannemen. En ik lees in deze brieven geen waarschuwing over de gehenna. Net zoals ik in het Johannes evangelie, het evangelie gericht aan de wereld (kosmos), geen waarschuwing lees over de gehenna.

Wel wordt er in Johannes 5: 24 en 28 gesproken over verdoemenis ( in de SV en HSV) en oordeel in de NBG vertaling. Maar dit is geen veroordeling tot een eeuwige hel, maar een veroordeling tot een leven buiten het Koninkrijk in het 1000 jarig rijk. Lees voor een uitgebreide uitleg over dit oordeel de diverse delen van de studie “De toekomst van de Mens” op dit blog.

Persoonlijk kan ik niet meer over “de hel” praten nu ik weet heb van bovenstaande uitleg. Ik heb er wel over gesproken voor ik deze onderwerpen had bestudeerd. Ik vond het naar om er over te praten. Natuurlijk gaat het niet om mijn gevoel, maar om wat “waar” is. Maar gelukkig is het ook niet nodig om over “de hel” te spreken. Ik mag vrijmoedig over de genade van God spreken in Christus. En dat geeft al genoeg verzet. Als mensen mij zouden vragen waar ze na hun dood heen gaan, als ze niet geloofd hebben in Christus, dan zal ik hen antwoorden dat zij sterven. Maar dat er voor hen ook een opstanding is, al is dat ten oordeel. Wanneer de ongelovige opstaat ten oordeel heeft hij/zij geen deel aan de zegeningen van het Koninkrijk. Wel geloof ik dat hij/zij de boodschap van bekering en het evangelie van het Koninkrijk te horen krijgen. Ik weet het niet helemaal zeker maar hoop op een hernieuwde kans. Waar ik dit op baseer? Wel wat heeft een opstanding anders voor zin? En het zal heus geen pretje zijn om op te staan ten oordeel. Tijdens het 1000 jarig rijk zal Christus de heidenen hoeden met een ijzeren staf lees ik in Openbaringen 2: 27. Tijdens het 1000 jarig rijk is het allemaal nog geen koek en ei. Dus een reden te meer om in deze tijd Christus aan te nemen. Bovendien baseer ik de tweede kans op Gods omgang met het volk Israël. Hoeveel kansen hebben zij wel niet gekregen? Dat is een studie waard en mogelijk maak ik die nog eens.   

  
In het boek geschreven door  Andries Knevel: "Is het waar?" staat op blz. 247 dat C.S. Lewis in de laatste jaren van zijn leven tot het kamp van de annihilisten behoorde. Hoewel hij eerder over "de hel" schreef: "Er is geen leerstuk, dat ik, als ik kon, liever uit het christendom zou willen verwijderen".

Pinksteren

Pinksteren is in het Grieks: pentacosta. Het feest van de ‘vijftigste’ na het pascha.

In Ex. 34:22 staat: ‘het feest der weken, der eerstelingen van de tarweoogst, zult gij vieren’.

Dit Pinksterfeest was oorspronkelijk voor Israël een oogstfeest. De eerstelingen van de oogst werden bij God gebracht en God werd gedankt met gaven ‘naar dat de HERE uw God u gezegend heeft’ (Deut. 16:10). Zo vierden de discipelen dit feest met allen die in Jeruzalem aanwezig waren.

Maar God had dit keer met het pinsterfeest een speciale boodschap voor de discipelen en door hen, voor Israël. God zou een belofte in vervulling doen gaan.

In Lukas 24: 46 - 49 lees ik dat de Heer tegen de discipelen zegt: “46 Zo staat er geschreven en zo moest de Christus lijden en uit de doden opstaan op de derde dag. 47 En in Zijn Naam moet onder alle volken bekering en vergeving van zonden gepredikt worden, te beginnen bij Jeruzalem. 48 En u bent van deze dingen getuigen. 49 En zie, Ik zend de belofte van Mijn Vader op u; maar blijft u in de stad Jeruzalem, totdat u met kracht uit de hoogte bekleed zult worden”. En zo gebeurde het.

In Handelingen 2: 41 staat dat er op de pinksterdag 3000 mensen het woord aannamen en gedoopt werden. In Romeinen 8: 23 worden deze eerste gelovigen, uit de Joden in Handelingen, de “eerstelingen” genoemd en in Hebreeën 12: 23 spreekt van “eerstgeborenen”.

Als ik dit zo lees dan vraag ik mij af waarom wij het pinksterfeest vieren. Natuurlijk is een extra vrije dag heel prettig. Maar wat hebben wij, gelovigen uit de heidenen (volken) met dit Joodse feest te maken. Wij kunnen er aan denken wat er 2000 jaar geleden is gebeurd. En wij mogen er aan denken dat deze gebeurtenissen in Handelingen een vervolg gaan krijgen in de toekomst en dat het dan werkelijk Pinksteren gaat worden voor het volk Israël.

Toch heeft dit feest een belangrijke plaats in genomen onder christenen.

Men meent dat de gelovigen een “pinkster ervaring” nodig hebben om God te kunnen dienen.

De uitstorting van heilige geest was een bijzondere gebeurtenis in Handelingen 2. God wilde heel graag Zijn plannen uitvoeren met het volk Israël. We weten dat dit plan toen uitgesteld werd. Maar er is hoop voor de toekomst. Misschien al wel heel binnenkort.

Wat kan Pinksteren dan wel voor ons betekenen? In Efeze 1:13 en 14 lees ik: “13 In Hem bent ook u, nadat u het Woord van de waarheid, namelijk het Evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt; in Hem bent u ook, toen u tot geloof kwam,  verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, 14 Die het onderpand is van onze erfenis, tot  de verlossing die ons ten deel viel, tot lof van Zijn heerlijkheid.

Lees ook mijn studie over "De doop met heilige geest"    

        

Tussen Pasen en Pinksteren.

Tussen Pasen en Pinksteren.

Pasen is geweest. Christus is opgestaan. Wat deed Hij tussen Pasen en Pinksteren?

In Mattheus 28: 9 lees ik dat de Here Jezus Maria Magdalena en de andere Maria ontmoet. In Markus 16:9 verschijnt Hij in de eerste plaats aan Maria Magdalena.  En  Johannes 20 : 14 zegt dat de Here Jezus Maria Magdalena ontmoet. Zij herkende de Heer niet. Als de Heer haar naam noemt wil ze Hem aanraken, maar dat kan niet. Zij mag aan de discipelen het nieuws van de opstanding vertellen.  Alleen in Lukas 24: 17-31 wordt beschreven hoe Christus als eerste de twee Emmaüs gangers ontmoet.

In alle vier de evangeliën staat beschreven dat De Heer aan de discipelen verschijnt.  Ik lees in alle evangeliën dat ze er moeite mee hebben om te geloven dat de Heer er weer is en uit de doden is opgestaan. Maar Hij toont ze Zijn wonden. In het Johannes evangelie lees ik dat Thomas zijn hand in de zijde van de Heer mag leggen en de wonden op de handen van de Heer mag aanraken. Dan pas kan Thomas geloven dat het Christus is. In Johannes 21 lees ik de ontroerende geschiedenis van het herstel van Petrus.

In Mattheus 28: 18-20 ontmoet de Heer de discipelen en zegt: ” 18 Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. 19 Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. 20 En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen”.

In Markus 16:14-18 verschijnt de Heer aan de discipelen en zegt: “14 Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen. 16 Wie geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn, zal zalig worden, maar wie niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden. 17 En hen die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen: in Mijn Naam zullen zij demonen uitdrijven; in vreemde talen zullen zij spreken; 18 slangen zullen zij oppakken; en als zij iets dodelijks zullen drinken, zal het hen beslist niet schaden; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden”.

Daarna beschrijft Markus de hemelvaart van Christus en de uitzending van de discipelen.

In Lukas 24: 46-49 lees ik dat de Heer tegen de discipelen zegt: “46 Zo staat er geschreven en zo moest de Christus lijden en uit de doden opstaan op de derde dag. 47 En in Zijn Naam moet onder alle volken bekering en vergeving van zonden gepredikt worden, te beginnen bij Jeruzalem.

48 En u bent van deze dingen getuigen.  49 En zie, Ik zend de belofte van Mijn Vader op u; maar blijft u in de stad Jeruzalem, totdat u met kracht uit de hoogte bekleed zult worden”.

Lukas schrijft dat Christus de discipelen zegent en opgenomen wordt in de hemel.

In Handelingen 1: 3 lees ik: “Hij heeft Zichzelf, nadat Hij geleden had, ook levend aan hen vertoond, met veel onmiskenbare bewijzen, veertig dagen lang, waarbij Hij door hen gezien werd en over de dingen sprak die het Koninkrijk van God betreffen”.

Het is dan ook heel logisch dat de discipelen Hem in vers 6 vragen: “Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen”?

De Here Jezus antwoordt: “Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft, 8  maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde”.

Daarna werd de Here Jezus opgenomen en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. Ze kregen de belofte dat Hij op dezelfde wijze terug zou keren.

Ik geloof dat de Heer in die 40 dagen met de discipelen gesproken heeft over de zendingsopdracht die Hij hun gaf. Maar mogelijk ook over alles wat er in het Oude Testament over de belofte van het Koninkrijk is geschreven. En natuurlijk niet te vergeten wat ze zelf hadden gezien toen Christus met hun 3 jaar rondwandelde in Israël. Het was een belangrijk onderwerp, het Koninkrijk van God. En dan wordt daarmee bedoeld het Koninkrijk wat op aarde opgericht gaat worden zoals al beloofd is aan Abraham. De komst van dit Koninkrijk loopt als een rode draad door bijna de hele Bijbel.

Gen. 15:18  Ten zelfden dage maakte de HEERE een verbond met Abram, zeggende: Aan uw zaad heb Ik dit land gegeven, van de rivier van Egypte af, tot aan die grote rivier, de rivier Frath:

In Handelingen 1: 9 staat dat de Heer opgenomen wordt en dat de discipelen Hem niet meer konden zien omdat een wolk hun het zicht ontnam.

          

Goede vrijdag en Pasen

Goede vrijdag en Pasen

Gen.22: 6 – 13 6 Daarop nam Abraham het hout voor het brandoffer en legde dat op zijn zoon Izak. Hijzelf nam het vuur en het mes in zijn hand. Zo gingen zij beiden samen.

7 Toen sprak Izak tot zijn vader Abraham en zei: Mijn vader! Hij zei: Zie, hier ben ik, mijn zoon. Hij zei: Zie, hier is het vuur en het hout, maar waar is het lam voor het brandoffer?

8 Abraham zei: God zal Zichzelf voorzien van het lam voor het brandoffer, mijn zoon. Zo gingen zij beiden samen.

9 En zij kwamen op de plaats die God hem genoemd had. Abraham bouwde daar het altaar, schikte het hout erop, bond zijn zoon Izak en legde hem op het altaar, boven op het hout.

10 Toen strekte Abraham zijn hand uit en nam het mes om zijn zoon te slachten.

11 Maar de Engel van de HEERE riep tot hem vanuit de hemel en zei: Abraham, Abraham! Hij zei: Zie, hier ben ik.

12 Toen zei Hij: Steek uw hand niet uit naar de jongen en doe hem niets, want nu weet Ik dat u godvrezend bent en uw zoon, uw enige, Mij niet onthouden hebt.

13 Toen sloeg Abraham zijn ogen op en keek om, en zie, achter hem zat een ram met zijn horens verstrikt in het struikgewas. Abraham ging erheen, nam die ram en offerde hem als brandoffer in de plaats van zijn zoon.

Het staat er zo simpel. Abraham bond zijn zoon en legde hem op het altaar. Ik lees niets over protest of angst van Izaäk. En even later staat Izaäk alweer naast het altaar en gaat zijn vader op zoek naar het ram.  Wat zal er door Izaäk heen zijn gegaan als dan het ram op het altaar ligt en in zijn plaats geofferd wordt? Zal Izaäk kunnen bevatten wat er allemaal is gebeurd?

Kan ik bevatten dat Christus mijn plaats in heeft genomen op het kruis van Golgotha?

Ik dank de Heer regelmatig voor Zijn volbrachte werk.

Maar vaak ben ik me bewust van de oppervlakkigheid van mijn beleving van het offer van Christus.

Gelukkig mag ik weten dat Christus voor mij stierf, ook al ben ik niet in staat de diepte van het lijden van de Here Jezus te begrijpen en te beleven. Het is een feit. En Christus stond voor mij op. Hij heeft de dood overwonnen.

Eens zal ik volkomen doorgronden wat De Vader en de Zoon door hebben gemaakt op Golgotha. Ik mag dagelijks danken en dankbaar zijn ondanks al mijn tekortkomingen en oppervlakkigheden. 

Mooie Paasdagen

Ga ik vasten?

Ga ik vasten?

Op de site "Het goede leven"  lees ik: “Vasten, het leek voorheen iets van katholieken, moslims (de ramadan), maar nu is het helemaal in”

In de Eva van januari (2014) staat dat vasten Bijbels is. Het komt in het Oude en Nieuwe Testament voor. Het brengt me dichter bij God en de vervulling met heilige geest. Ik ervaar meer vrijheid en er komt kracht vrij. Er zijn veel manieren om te vasten. Ik kan geen thee, sap, vlees of alcohol nuttigen. Ik kan de computer tijdelijk niet gebruiken of de tv uitlaten. Maar vasten betekent eigenlijk niets meer of minder dan je leeg maken voor God.

Ik geloof zeker dat vasten heilzaam voor mij zal zijn. Alleen al het minder consumeren zal een goede invloed op mij hebben. Maar eigenlijk denk ik dat “vasten” mijn levenshouding zou moeten zijn. Is dat ook zo? Helaas niet. Er zijn veel verleidingen in onze maatschappij.

Ga ik dan toch vasten? Nee, ik ga niet vasten. Waarom niet? Ik neem even de Bijbel erbij.

Ef.1: 3-8, 13, 14 3 Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus, 4 omdat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren heeft, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde. 5 Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden, door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil, 6 tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft  in de Geliefde. 7  In Hem hebben wij de verlossing, door Zijn bloed, namelijk de vergeving van de overtredingen, overeenkomstig de rijkdom van Zijn genade, 8 die Hij ons overvloedig geschonken heeft, in alle wijsheid en bedachtzaamheid, 13 In Hem bent ook u, nadat u het Woord van de waarheid, namelijk het Evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt; in Hem bent u ook, toen u tot geloof kwam,  verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, 14 Die het onderpand is van onze erfenis, tot de verlossing die ons ten deel viel, tot lof van Zijn heerlijkheid.

Wat kan vasten hier nog aan toevoegen?

Ik ben gezegend. Ik ben voorbestemd. Hij heeft mij begenadigd. Ik heb de verlossing in Christus. Ik ben in Hem. Ik ben verzegeld met de Heilige Geest. Ik mag dit aannemen om dat Christus het heeft volbracht voor mij. Dat mag ik elke dag in geloof en vertrouwen tot mij nemen. Het maakt mij dankbaar, rustig en blij.