Inleiding

Is het zo belangrijk hoe we de Bijbel lezen? Mijn ervaring is van wel. Ik was bijna gestrand in de tegenstrijdigheden in Gods Woord en de verschillende uitleggingen daarover. Staan er dan in de Bijbel teksten die elkaar tegenspreken? Ik heb ze wel gevonden. Neem bijvoorbeeld 1 Korinthe 7,26,29 en vergelijk dat met 1 Timotheüs 5:14. Ik weet wel dat je de teksten in het verband moet lezen, maar dan nog kwam ik er niet uit. In mijn studie "tegenstrijdigheden in de Bijbel" kun je lezen waar ik zoal tegenaan ben gelopen en hoe ik deze vermeende tegenstrijdigheden mag lezen.

In de verzen 1 Korinthe 1:10 en Filippenzen 2:2 spreekt de Bijbel over eensgezindheid. Als ik om mij heen kijk heb ik het idee dat we alles behalve eensgezind zijn. Over het werk van Christus denken we veelal wel hetzelfde, maar er zijn verder veel verschillen en dus ook veel groepen.

In de VISIE van januari 2014 wordt in “slijpsteen” gevraagd of werken aan kerkelijke eenheid verspilde energie is. 61 % vindt van niet, 39 % vindt van wel.

Ik denk dat veel van de verschillen te maken hebben met hoe we de Bijbel lezen.

Wat ik veel hoor en lees is dat wij tegenwoordig leven in en mogen bouwen aan het Koninkrijk van God. De Here Jezus wordt aanbeden als onze Koning. Maar is Christus op dit moment Koning? Hierover kun je lezen in mijn studie "De toekomst van de mens" deel 1 "Het Koninkrijk"

Maar om de bedoeling van het Koninkrijk goed te begrijpen raad ik je aan ook de andere delen van de studie te lezen. Daar vind je dan ook een een uitleg over "de hel", waar ik me aan gewaagd heb. Eén en ander hebben, naar mijn idee, met elkaar te maken.

"De hel" is een onderwerp waar we mee in onze maag zitten. Ongeveer 10 jaar geleden werd daar in diverse tijdschriften aandacht aan besteed. In het blad CV-Koers schreef een bekende Nederlander dat hij zou willen dat er een ander verhaal was dan "de hel". Bovendien werd het "ons nare geheimpje" genoemd.

Waar ik natuurlijk benieuwd naar ben is wat je van de studies vindt.

zondag 14 december 2014

Kerst

Kerst

Vanaf dit blog wil ik jullie gezellige kerstdagen en een gezegend nieuwjaar toe wensen.



Deze kerststal heeft onze kleinzoon vorig jaar gemaakt, toen hij bij ons logeerde.

Het kerstverhaal spreekt mensen aan. En dat is mooi. Ik hoor zelfs van mensen die verder nooit naar de kerk gaan, dat zij dit met kerst wel doen. Dan horen zij van de geboorte van de Here Jezus Christus. En zij genieten, dat neem ik tenminste maar aan, van de sfeer en alles wat er in zo'n dienst wordt gedaan. Ik ken kerst ook als gezellig en sfeervol met de kaarsjes die branden.

Maar ik vind nergens in de Bijbel dat we de geboorte van Christus moeten vieren. Hoe komt het dan dat we het wel menen te moeten doen?

Op Wikipedia lees ik: 

“De Germanen vierden rond Midwinter (21 december) reeds midwinter of joelfeesten (winterzonnewende) waarbij het boze werd verjaagd en het licht werd begroet. In de Scandinavische talen heet Kerstmis tot op vandaag jul.
In de vierde eeuw zorgden keizer Constantijn de Grote en de bisschoppen van de uit vervolging bevrijde vroege Kerk ervoor dat Kerstmis op 25 december zou worden gevierd. Op deze datum werd rond de Middellandse Zee tot dan toe de zonnegod vereerd. Omdat Jezus het Licht van de Wereld genoemd werd, zou Constantijn I - volgens bepaalde auteurs hebben besloten dat de geboorte van Christus op deze dag gevierd zou moeten worden. Bovendien waren de dagen rond 25 december reeds de vrije feestdagen der saturnaliën. De saturnaliën  was de naam die de Romeinen gaven aan de feestdag op de zonnewende van 21 december ieder jaar.”

Als ik dit lees dan zie ik dat het voortkomt uit een bron, buiten de Bijbel om. Bij mij rijst nu de vraag: Hoe ziet God naar ons als wij dit feest vieren?

Natuurlijk kun je dit feest met zijn vrije dagen gebruiken om te evangeliseren. En ik zie op internet dat dit ook veel gedaan wordt. De boodschap van de geboorte van de Messias wordt verkondigt. En ik kan alleen maar bidden dat mensen de vrede vinden in Christus. Vrede op aarde begint met vrede in jezelf.

Ik wil voor niemand bepalen hoe hij/zij kerst zouden moeten vieren. Alle versierselen, het zijn dode dingen, zie 1 Korinthe 8: 1- 4. Ik moet ook denken aan Paulus die het evangelie verkondigde in Handelingen 17: 22 – 24 in Athéne. Als aanleiding voor zijn boodschap gebruikt hij de Areópagus waar hij een altaar vindt, te midden van allerlei altaren aan de afgoden, aan de onbekende God.

Op CIP stuitte ik op een intervieuw met Wietse van der Hoek, voorganger in de Arnhemse baptistengemeente Ontmoeting, met bijbehorende discussie.


3 opmerkingen:

  1. Ik wil de Messias elke dag wel prijzen en aan Hem denken. Had ik maar wat meer in me, leefde ik maar nog dichterbij. Het maakt mijn niet uit dat ze er een aparte dag voor hebben gemaakt in december. Als je het maar niet als Zijn verjaardag viert.

    Mooie blog om over na te denken. Enne ... mooie kerststal hoor ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is een mooi verlangen van je Ariëlla, om steeds dichterbij Christus te willen leven. Helaas zijn we nu nog verbonden met het aardse. Maar eens zal je wens volledig in vervulling gaan. Dan zullen we bij Hem zijn, als Zijn Lichaam waarvan Hij het Hoofd is.

      Verwijderen
    2. Dank je wel! En ook voor de reactie op mij blog vandaag. Ik denk ook niet dat wij een Pniël-worsteling nodig hebben om genade te vinden. Maar ik verlang wel naar een klein Pniël ( spreken met Hem, gelovig zien op Hem) Een Godsontmoeting. Steeds opnieuw.

      Verwijderen