Inleiding

Is het zo belangrijk hoe we de Bijbel lezen? Mijn ervaring is van wel. Ik was bijna gestrand in de tegenstrijdigheden in Gods Woord en de verschillende uitleggingen daarover. Staan er dan in de Bijbel teksten die elkaar tegenspreken? Ik heb ze wel gevonden. Neem bijvoorbeeld 1 Korinthe 7,26,29 en vergelijk dat met 1 Timotheüs 5:14. Ik weet wel dat je de teksten in het verband moet lezen, maar dan nog kwam ik er niet uit. In mijn studie "tegenstrijdigheden in de Bijbel" kun je lezen waar ik zoal tegenaan ben gelopen en hoe ik deze vermeende tegenstrijdigheden mag lezen.

In de verzen 1 Korinthe 1:10 en Filippenzen 2:2 spreekt de Bijbel over eensgezindheid. Als ik om mij heen kijk heb ik het idee dat we alles behalve eensgezind zijn. Over het werk van Christus denken we veelal wel hetzelfde, maar er zijn verder veel verschillen en dus ook veel groepen.

In de VISIE van januari 2014 wordt in “slijpsteen” gevraagd of werken aan kerkelijke eenheid verspilde energie is. 61 % vindt van niet, 39 % vindt van wel.

Ik denk dat veel van de verschillen te maken hebben met hoe we de Bijbel lezen.

Wat ik veel hoor en lees is dat wij tegenwoordig leven in en mogen bouwen aan het Koninkrijk van God. De Here Jezus wordt aanbeden als onze Koning. Maar is Christus op dit moment Koning? Hierover kun je lezen in mijn studie "De toekomst van de mens" deel 1 "Het Koninkrijk"

Maar om de bedoeling van het Koninkrijk goed te begrijpen raad ik je aan ook de andere delen van de studie te lezen. Daar vind je dan ook een een uitleg over "de hel", waar ik me aan gewaagd heb. Eén en ander hebben, naar mijn idee, met elkaar te maken.

"De hel" is een onderwerp waar we mee in onze maag zitten. Ongeveer 10 jaar geleden werd daar in diverse tijdschriften aandacht aan besteed. In het blad CV-Koers schreef een bekende Nederlander dat hij zou willen dat er een ander verhaal was dan "de hel". Bovendien werd het "ons nare geheimpje" genoemd.

Waar ik natuurlijk benieuwd naar ben is wat je van de studies vindt.

zaterdag 19 november 2016

EFEZE 4

Efeze 4: 1 – 32

De studie over Efeze 4 is klaar. Ik deel deze hier met jullie. 

Tot nu toe werden in de Efeze brief allerlei geestelijke zegeningen door Paulus beschreven. Zegeningen die boven zijn en die ik mag zoeken. In Efeze 4 wordt Paulus praktischer. Hij roept mij op om te wandelen.

1 Zo roep ik, de gevangene in de Heere, u op tot een wandel die de roeping waarmee u geroepen bent, waardig is, 2 in alle nederigheid en zachtmoedigheid, met geduld, door elkaar in liefde te verdragen,

Paulus roept mij op tot een wandel, die waardig is aan de roeping waarmee ik geroepen ben. Die roeping bestaat uit in nederigheid, zachtmoedigheid, geduld en liefde elkaar te verdragen. Ik kan hier de conclusie uit trekken dat mijn mede gelovigen niet altijd leuk voor mij zijn.




Hierna noemt Paulus een aantal zaken op die deze waardigheid onderstrepen. Vanaf vers 17 wordt die opsomming negatief. Wat hoort niet bij een waardige wandel.
In vers 23 en 24 schrijft Paulus over vernieuwd worden in mijn denken en de nieuwe mens.
Daarna volgen er nog zeven vermanende verzen. Het hoofdstuk wordt afgesloten met vers 32.

32 maar wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.

De cirkel is rond. Het begon waarmee het eindigt. God wil dat ik lief, aardig en vergevingsgezind ben voor mijn mede gelovigen en waarschijnlijk ook voor niet gelovigen. En als ik beweer in Christus te zijn dan zou dit een vanzelfsprekendheid mogen zijn. Maar ik weet dat het soms niet lukt. En dan mag ik er van uit gaan dat andere gelovigen deze teksten op dat moment wel kunnen toepassen.